Opinia w sprawie wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego przez lekarza ze specjalizacją.
Zgodnie z art. 6, pkt. 2 ustawy o diagnostyce czynności diagnostyczne może wykonywać lekarz posiadający prawo wykonywania zawodu lekarza i specjalizację w dziedzinie przydatnej w diagnostyce laboratoryjnej. Prawo wykonywania czynności diagnostycznych nie jest równoznaczne z wykonywaniem zawodu diagnosty. W tym celu lekarz ze specjalizacją, zgodnie z art. 7, pkt. 3 i art. 9 ustawy o diagnostyce, winien uzyskać wpis na listę diagnostów i otrzymać z KRDL stwierdzenie prawa wykonywania zawodu diagnosty.
Lekarz dopiero odbywający specjalizację w trybie określonym w § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6.08.2004 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz. U. nr 83 poz. 905) - zwanym rezydenturą nie jest jeszcze uprawnionym do samodzielnego wykonywania czynności diagnostycznych i poboru materiału do badań diagnostycznych. Czynności te lekarz rezydent może zgodnie z § 17 ust 2 pkt 4 i 5 wykonywać pod bezpośrednim nadzorem kierownika specjalizacji. Nie może więc być mowy o samodzielnym poborze materiału do badań i autoryzowaniu oraz interpretacji wyników badań aż do chwili uzyskania specjalizacji.
Z chwilą uzyskania specjalizacji będzie mógł wykonywać wszystkie czynności diagnostyczne samodzielnie z zastrzeżeniem jednak, że czynności te będą wykonywane w jednostce organizacyjnej zatrudniającej lekarza specjalistę. W przypadku, gdy lekarz specjalista zechce samodzielnie wykonywać te badania poza jednostką zatrudniającą go - będzie musiał założyć własne laboratorium w formie niepublicznego zoz-u i zarejestrować go w Urzędzie Wojewody, a nadto uzyskać w KRDL wpis na listę diagnostów i prawo wykonywania zawodu diagnosty. Takie wykonywanie zawodu diagnosty wymaga przynależności do dwóch samorządów zawodowych i opłacania składki w obu Izbach.
Radca Prawny
Grażyna Filipowska - Kejna
Nr rej. WAR 1376
19-11-2004