I Krajowy Zjazd Diagnostów Laboratoryjnych
Wrocław 5-7 grudnia 2002 roku
Uchwała nr 17/2002
Pierwszego Krajowego Zjazdu Diagnostów Laboratoryjnych z dnia 5 - 7 grudnia 2002 r.
w sprawie zasad etyki zawodowej diagnosty laboratoryjnego
§1
Na podstawie art. 44 pkt.6 ustawy z
dnia 27 lipca 2001 r.
o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. Nr 100, póz. 1083).
Pierwszy Krajowy Zjazd Diagnostów Laboratoryjnych uchwała zasady
etyki zawodowej diagnosty laboratoryjnego stanowiący załącznik
do niniejszej uchwały, które staną się podstawą do opracowania
kodeksu etyki zawodowej.
§2
Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
Załącznik do uchwały nr 17/2002
ZASADY ETYKI DIAGNOSTY LABORATORYJNEGO
I Zasady ogólne fundamentalne
- Dobro pacjenta jest dobrem nadrzędnym, wynika to z jedyności
i niepowtarzalności jednostki ludzkiej.
- Zespół nadrzędnych norm
moralnych: dobro, prawda, wolność, równość, sprawiedliwość
dyktują sposób i zasady postępowania wobec pacjenta.
- Dobro pacjenta jest dobrem
nadrzędnym dla budowania trwałego zaufania do zawodu diagnosty
laboratoryjnego - zawodu zaufania publicznego.
- Funkcje i role społeczne,
które każdy członek bierze na siebie, obligują do zachowania
generalnych norm moralnych - dobrego współżycia społecznego.
- Cele, środki i okoliczności
realizowanych zadań wyznaczają ramy poszczególnych czynów
i postępowania członkom społeczności diagnostów laboratoryjnych.
- Normy moralne wynikające z
powyższych zasad są kanonem normatywnym dla naszego zawodu. Wynikają z
zasad wielowiekowej filozofii społecznej naszego narodu i stają się
przesłankami do budowania deontologii zawodu diagnosty laboratoryjnego.
II Zasady szczegółowe
Kodeks norm moralnych określany jest
i opisany przez cele, środki i okoliczności działań każdego diagnosty
laboratoryjnego uczestniczącego w ratowaniu życia i zdrowia pacjenta.
Cele: osiągnięcie najlepszej wiedzy,
dostępnej w metodach badań i uzyskiwaniu danych o stanie zdrowia
pacjenta, przyczynach jego utraty i możliwości jego restauracji.
Środki: nieograniczone i w pełni
dostępne, a rozpoznane w ka-żdym obszarze osiągnięć nauk zmierzających
do zabezpieczenia życia i zdrowia.
Okoliczności: możliwość i gwarantowanie świadczenia każdemu, kto zwraca się o udzielenie pomocy w ratowaniu życia i zdrowia.
Postulaty:
1. Cel badań około medycznych i środków skierowane są jedynie na ochronę zdrowia, a nie jego niszczenia.
2. Brak woli uczestniczenia w badaniach służących przeciw ochronie życia i zdrowia.
3. Żadne okoliczności - ani wiek,
ani czas, ani rasa, ani klasa, ani wyznanie, ani posiadanie czy własna
wygoda nie będą różnicować dostępu do pełnego zasobu ochrony
zdrowia współobywateli. Te postulaty wyrażają ideał służby i
ochrony zdrowia. Salus Aegroti Suprema Lex - Salus Rei Publicae Suprema
Lex.
III Zasady współżycia wewnątrz zawodowego
i współżycia w kręgu zawodów medycznych
1. Nakaz wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej
w sposób rzetelny, fachowy i na poziomie wiedzy możliwej do osiągnięcia.
2. Nakaz wykonywania czynności diagnostyki laboratpryjnej
w sposób wolny od uprzedzeń.
3. Nakaz bezwzględnego zachowania w
tajemnicy każdej infor-macji i materiału pozyskanego od pacjenta,
który służyć mógłby wykorzystaniu przeciw jego zdrowiu,
życiu lub dobru w wy-miarze materialnym. "
4. Nakaz zachowania norm dobrego współżycia społecznego poprzez zaniechanie takich środków rywalizacji
zawodowej, które mogłoby podważać dobro materialne współwykonawców tego zawodu.
5. Nakaz współdziałania i
współtworzenia zespołu terapeuty-cznego z udziałem wszystkich
grup zawodów medycznych dla tworzenia bezpiecznej ochrony
zdrowia pacjentów.
IV Zasady i normy moralno-prawne
Celem zasad i norm moralno -
prawnych jest osiągnięcie zrówno-ważonego efektu działania w
aspekcie prawno - moralnym i eko-nomicznym.
Zasady postępowania opisane normami prawnymi dotyczące :
a. dóbr osobistych,
b. prawa do ochrony zdrowia,
c. prawa do tajemnicy o zdrowiu z równoczesnym nienaruszeniem norm i zasad moralnych,
d. rachunku ekonomicznego świadczonych usług medycznych przez istniejące regulacje prawne.
Ratowanie zdrowia i życia człowieka jest bezwzględnym ekonomicznym rachunkiem z uwzględnieniem wartości życia
i zdrowia każdej jednostki.
Wynika to:
a. z nadrzędności norm - kanonu wartości życia i zdrowia ponad inne cele,
b. równości obywatelskiej,
c. wolności obywatelskiej,
d. prawa do korzystania z dostępnych środków współczesnej me-dycyny w ratowaniu życia i zdrowia jednostki,
e. nieograniczonego prawa do ratowania życia i zdrowia bez względu na koszty rachunku ekonomicznego,
f. prawa do informacji o możliwości ratowania zdrowia i życia płynące z możliwości medycznych,
g. równości dostępu do tych samych środków ochrony życia i zdrowia,
h. prawa wczesnej ochrony i ingerencji medyczne - profilakty-cznej w ochronie zdrowia i życia obywateli -
społeczeństwa,
i. prawa do pełnego korzystania ze wspólnego dobra kapitału wypracowanego przez większość obywateli do
ochrony zdrowia każdego.